Neşeli Günler & 23 Nisan & Telafi :))

Bahçeden kopardı,

çimenlerin üzerinde bana gelişi..paytak paytak

sanki biliyordu ilk olduğunu,

muhteşem bakışlar, kısık gözlerinin arasından sevgiyle ok gibi deldi kalbimi

anneh???! dedi,

ve bana uzattı!..ufacık elleriyle

Bu çiçek! Kızımın bana ilk çiçeği! Şubat 2009'da aldım, 20 aylıktın..

Bazen yerden bulduğu yaprağı, taşı bana uzattığında, ona "ölene kadar saklayacağım bunu, yaşasınn!" dediğim şeylerin arasında birinci sırayı aldı, bir damla yaşla beslediğim hediyen anneciğim..

Bu çiçek üstüne sayfalar yazabilirim! teşekkür ederim bir tanem! Açılışı bu çiçek ile yapmak istedim :)))

İki aydan fazla oldu sitemize verdiğim ara :) Herkese bunu telafi edeceğimi söylesemde, aslında kızımın böyle düşünmediğine eminim.. Onunla geçirdiğim zamanı kaliteli ve dolu dolu yaşamak için bazı şeyleri biraz erteledik sadece. Sanal hayat bizi beklerken, biz gerçek olanın tadına vardık yine :))

Artık her güncellemede önyazılara gerek duymayacağım günü bende bekliyorum :) Tabi bu pek mümkün görünmüyor şimdilik, bir desteğiniz yoksa, herşeye yetişmek için fazla çaba harcamak, beraberinde yıpranmak ve yorulmakla sonuçlanıyor. Diğer yandan da onu, anaokulu zamanına kadar, o küçücük zaman dilimini kimselere teslim etmeden büyütmek, muhteşem ilklerine ve yanıltmayan yoğruluşuna şahit olmak sözcüklerle anlatılamaz..

Zeynep Duru! Ahh! nasıl yakarmış bu aşk insanı bilmezmişim önceden! Yaygaraya vurarak gösterirmişsin meğer, ağlayamaz, onun alanına her istediğinde girip haykıramazmışsın acını.. O nedensiz çığlıklarla kahkalar attığında sende eşlik edip birlikte deli gibi dans ederken saçlarının arasına Seni Çooook Seviyoruummmmmmmmmm derken, arada kaynarmış sözlerin..

Zeynep Duru geçen sene 23 Nisanda 10 aylıktı, bu sene ise kutlamalara katıldı. Yukarıda gösteriler başlamadan önce alanın boşluğundan istifade eden minikleri görüyorsunuz, bu bayağı şarkıya katlamamın tek nedeni ise kızımın en sevdiği reklam müziği molfix den alıntı olmasıydı :) Evimize 5 dk. mesafede, Prestige Mall'da düzenlenen şenliği duyduk ve karıştık bizde şenliğe.. Dans etti, dondurma, pizza, şekerlemeler, sorgulamadan tattık hepsini :)) Piyano dinledik, bale, folklor gösterilerini seğrettik çok eğlendik çokk :)) Balonların biri kayboluyor biri geliyordu, en güzel anlardan biride akşam Zeynep Duru'nun çocuk bayramını kutlamaya, dedesi, anneannesi, Savaş ve teyzesinin gelmesiydi. Hediyeleri o kadar çoktu ki, çok teşekkür ederiz :)) Bir gün önceden de babaannesi ve dedesi de geldi Zeynep Duru'nun, babaanne ciciler için sana da teşekkürler :)Bu arada önemli yeniliklerden bir diğeri ise Melek'lerin bizim siteye taşınması oldu, ne iyi ettiniz, çok sevindik çokk! :)) Kısa süren teyze özlemi de son buldu böylece..Parktayız.., simit ve ayranın ardından poz verilmiş anneye:)) Vjjjjt! Bu arkadaş parkta tanışılıp birlikte oynanan diğer arkadaşlardan biri, bu arada Zeynep Duru' nun pembe montu benim çocukluğumun birlikte geçtiği arkadaşım, akrabam Mine'nin hediyesi, teşekkür ederiz Mine teyzesi, tam mevsimlik oldu :) Bu bisiklet yukarıda tanıştığımız kız arkadaşın bisikleti, ancak ayaklar yetişmiyor :)) hediye geleceğini söyleyebilirim, ama kimden, ne zaman olduğunu söyleyemem, uzaklardan haberini aldım, bu bir sır! :)) biraz bekleyelim, hem belki ayakların da uzanır beklerken :=) Karşı komşum Dilek hanımın termosa çay demlediği, kurabiyeler eşliğinde çocukları parka getirdiğimiz bir gün, bu küçük adam da Enes :) Tam bir araba ve hayvan delisi bu arkadaşın Duru'yla tek ortak noktaları da bu ikisi desem yalan olmaz :=), Enes'in kedilere yaptığı eziyetleri ve babasının Amerikan arabasını yalancıktan kullanmalarını saymazsak tabi :=) Babası kaputun içini açıp "ver gazı" diye sesleniyor, bu küçük şoför ise uzanmayan ayaklarıyla ayakta basıyor ve gazı da çok yerinde veriyor, geleceğin Amerikan dragcısı henüz 3,5 yaşında :).. Hayvanları anladıkta Zeynep Duru'nun ne alakası var şimdi arabayla diyeceksiniz. Hamileliğime kadar adrenaline, maceraya olan yaklaşımım ne kadar alabildiğine özgür, gözükara idiyse şimdi ise, Zeynep Duru'yla frenlenmiş, makul ölçülere düşürülmüş durumda. Ancak Duru arabanın kapısını açınca direksiyona geçiyor ııın diye çevirip duruyor, bunu yaparken müziğini de açıp sallana sallana kafasıyla ritim tutuyor :)) Bu da Duru'nun bebek arabası sevdası, kendi arabasına da binmez böyle işte, hep süreyim ister kuzum.. Komşularımızdan Hatice hanımın oğlu Can, iki blok altımızda oturuyorlar, evimizin altındaki parktayız, onlar oynarken sohbetimize bu fotoğraf ile ara verdik. Sığmıyorlar hiçbir yere :) Dedesi ile anneannesi de burada oturuyor, iş böyle olunca anne de rahat etmiş, 3. üniversiteyi okumaya karar vermiş, Bahçeşehir üniversitesine gidiyor şimdi, çok hoş sohbet, canayakın bir komşumuz. Babası ise pilot, duruşa bakarmısınız, babasının yolunda ilerliyoruz sanki :) Kuzumun Babasının yolunu gözlediği bir akşam, "baba geeel" der beklerken hep.. Yorgun bir günün ardından gelen güzel uykunu sessizce kareledim Meleğim:) Duru teyzesinin bahçesinde Marilyn Monroe eteğiyle poz veriyor :)) Bu ne anneciğim? uuğbaa (kurbağa)Bu fotoğraf gözüme yıllar önce bakılan resimleri andırdı, nasılda birbirlerine dokunmak istemişler, sevgilerini hissetiriyorlar insana, kardeş çocukları olduklarını bilir gibi.. Deniz Efe, 10 Mayıs 2008 Cumartesi günü doğdu, Güray'ın bebekliğine çok benzeyen muhteşem bir bebekti. Karısıyla doğuma giren Gürayın çıkışının ardından, bebeği yukarıda bırakıp, Esra'yı ameliyathanenin kapısında beklemeye koyulduk. Bu sırada Güray'a, bebeğini gördüğünde neler hissettiğini, nasıl bir duyguydu? dediğimi hatırlıyorum.... neyse ki herkes iyiydi, böyle günleri dostlarla paylaşmakta öyle :)) ardından 1 sene geçti.. Önümüzdeki günlerde Efe 1 yaşına basacak.